X
تبلیغات
رایتل
1390/01/15
توسط: احسان

غنی سازی ایران را رها کنید خطر اصلی خیابان های منطقه است

یک روزنامه آمریکا در گزارشی تحلیلی با اشاره به تحولات اخیر منطقه تاکید کرد: آنها که فکر می کنند خطر در غنی سازی ایران است به خیابان های منطقه نگاه کنند.
روزنامه نیویورک تایمز در این تحلیل که به قلم دیوید سانگر تحلیلگر شناخته شده امور ایران که روز یکشنبه 14 فروردین 1390 (3 آوریل 2011) منتشر شده با اشاره به مباحثات درونی تیم امنیت ملی اوباما تاکید کرده است که قلب راهبرد اوباما درباره تحولات منطقه این است که جلوی رشد قدرت ایران را بگیرد.
سانگر در ابتدای این یادداشت می نویسد: «کنترل ایران، عاملی تعیین کننده در محاسبات آمریکا درباره نحوه واکنش نشان دادن به شورش ها در سراسر کشورهای عربی است.»
وی سپس با اشاره به اظهارات تام دانیلون مشاور امنیت ملی کاخ سفید و بن رودز معاون وی، تاکید کرده است که هدف اصلی آمریکا از حمله به لیبی هم این بوده که قدرت خود را به رخ ایران بکشد. سانگر می نویسد: «عصر روز سه شنبه در اواسط ماه مارس اوباما در اتاق ویژه کاخ سفید شنونده بحث مشاوران امنیت اش درباره موافقان و مخالفان استفاده از نیروی نظامی در لیبی بود. بحثی که خیلی زود به نقطه ای از نظر استراتژیکی مهم تر سوق یافت: ایران. توماس ائی دانیلون مشاور امنیت ملی گفت روحانیون تهران هر اقدام اوباما در کشورهای عربی را به دقت زیر نظر دارند. آنها شکست در تحقق این سخنان اوباما را که سرهنگ معمر قذافی مشروعیت رهبری را از دست داده است به عنوان نشان هائی از ضعف و نشانه ای از ناتوانی اوباما در اجرای این وعده تعبیر می کنند که ایران هرگز اجازه نخواهد یافت به توانایی ساخت سلاح های هسته ای دست یابد.»
نیویورک تایمز با بیان اینکه «بحث ایران هر حرکت در این شطرنج منطقه ای را پیچیده تر می کند»، می نویسد: «در پایان این دوره آشوب که کاخ سفید تصور می کند تغییراتی فراگیر را مانند آنچه پس از فرو ریختن دیوار برلین در اروپا ایجاد شد رقم بزند. موفقیت یا شکست ممکن است با این مسئله ارزیابی شود که آیا ایران بلندپروازی هایش را قوی ترین نیروی منطقه می شمرد».
دیوید سانگر در ادامه مقاله خود به صراحت اذعان می کند که آمریکا اکنون به خوبی می داند که ایران خود را از دوران فشار سال 2010 بیرون کشیده است. وی می نویسد: «دو ماه و نیم پیش مسایل بسیار سخت به نظر می رسید. مقامات آمریکایی در ماه ژانویه کاملا اطمینان داشتند که ایران را به گوشه رانده اند. تحریم های تازه گزنده بود. روس ها از ارسال تسلیحات پیچیده به ایران خودداری کردند و یک کرم رایانه ای به نام استاکس نت در تلاش های ایران برای غنی سازی اورانیوم اخلال ایجاد کرد. اما این شرایط با شروع خیزش عرب ها تغییر کرد. ناگهان حاکمان اقتدارگرای عرب که دو سال گذشته را به توطئه چینی با واشنگتن برای مهار ایرانی ها سپری کرده بودند بیشتر از آنکه نگران سانتریفیوژهای نطنز باشند نگران خیابان های خود شدند.»