X
تبلیغات
رایتل
1390/01/22
توسط: احسان

یک «سازمان» مگر چند بار می تواند خودکشی کند؟!

با وجود تلاش گروهک تروریستی منافقین برای مظلوم نمایی، حتی اغلب محافل ضدانقلاب هم اذعان دارند که این گروهک سابقه سراسر مزدورمآبانه داشته و حمله اخیر نیروهای نظامی عراق به پادگان اشرف امری مشروع بوده است.
در پی استنکاف منافقین از تخلیه پادگان نظامی اشرف که در 80 کیلومتری شمال بغداد قرار دارد، نیروهای نظامی عراق به این پادگان حمله کردند که طی آن 3 تن از تروریست ها به هلاکت رسیدند. به دنبال این ماجرا که از سوی کارشناسان به عنوان صحنه سازی عامدانه سران «سازمان» ارزیابی شده، رسانه های نزدیک به گروهک تروریستی منافقین اقدام به مظلوم نمایی کردند و در این میان حتی رسانه های دولتی آمریکا و انگلیس (نظیر صدای آمریکا و بی بی سی و دویچه وله و رادیو فرانسه) نیز در کنار سایت هایی نظیر بالاترین به همراهی پرداختند.
با این حال سایت گویانیوز در مطلبی یادآور شده است: در ماجرای اخیر واقعیتی هرچند تلخ برای مجاهدین [منافقین] وجود دارد و آن این است که دولت عراق در پی اعمال حاکمیت ملی خود بر اردوگاه اشرف است. این حق هر دولتی بویژه دولتی که مشروعیت خود را از آرای مردمش گرفته هست که بر تمام خاک خود اعمال حاکمیت کند.
گویانیوز با مرور تاریخ نوشت: هنگامی که مجاهدین خلق در اوایل سال 86 میلادی فرانسه را به قصد عراق ترک کردند، بسیاری از ناظران سیاسی استقرار این سازمان در کشور در حال جنگ با ایران را خودکشی سیاسی ارزیابی کردند. تصور پیامدهای مهلک چنین تصمیمی برای کسانی که با الفبای سیاسی آشنا بودند، چندان مشکل نبود. اما کمتر کسی می توانست در آن سالها پیش بینی کند که سرنوشتی چنین تراژیک در انتظار سازمان خواهد بود.
این رسانه ضدانقلابی می افزاید: 26 سال پیش آنها ظاهرا «برای مدتی کوتاه به عراق رفتند تا به زعم خویش طی چند سال مبارزه و در سایه ارتش صدام، جمهوری اسلامی را ساقط کنند. در میان سازمانهای سیاسی در تاریخ ایران معاصر کمتر نیرویی می توان یافت که به اندازه سازمان مجاهدین دچار اشتباهات مهلک سیاسی و نظامی و حتی فرهنگی شده باشد. ارزیابی شتابزده و غیرواقعی سران سازمان از تعادل نیروها، آنها را به تظاهرات مسلحانه در بهار سال 1360 واداشت که به کشته شدن هزاران نفر از اعضا منجر شد. بعد از خروج مسعود رجوی و بقیه نیروهای سازمان از کشور، ماجرای شخصی ازدواج مسعود رجوی با مریم عضدانلو قاجار در نمایشی مضحک، امری سیاسی- ایدئولوژیک نام گرفت. بار دیگر با محاسبه ای غلط، در اوج جنگ ایران و عراق مسعود رجوی در لباس رهبری نظامی سازمان سرنوشت خود و سازمانش را با سرنوشت رژیم بعث عراق گره زد و راهی عراق شد. در تابستان 67 در پی موافقت ایران با قطعنامه 598 شورای امنیت و صلح میان ایران و عراق، رجوی که خود را بازنده بزرگ صلح می دید، با فراخواندن هزاران نفر از هواداران سازمان از سرتاسر اروپا و آمریکای شمالی، حمله ای در پناه نیروی هوایی ارتش صدام به ایران سازمان داد. خوش خیالی سیاسی نشأت گرفته از ارزیابی هایی سخت دور از واقعیت باعث گشت تا چند هزار عضو با شعار از «مهران تا تهران» چند شهر مرزی را به امید رسیدن چند روزه به تهران، آن هم از راه جاده، پشت سر بگذارند. عملیاتی که فروغ چندانی نداشت اما جاویدان شد.
گویانیوز همچنین نوشت: این عملیات جاویدان شد از آن جهت که در تاریخ عملیات جنگی، خطاهایی چنین فاحش از نظر نظامی و ارزیابی های کودکانه از توان خویش، امکانات دشمن و این چنین به قربانگاه فرستادن نیروهای خودی، بی سابقه است.
این رسانه وابسته به اپوزیسیون ادامه می دهد: اگر عملیات «فروغ جاویدان» و کشته شدن بیش از هزار نفر از نیروهای سازمان در دشت حسن آباد و تنگه چهارزبر، اوج تراژدی سیاست های مجاهدین خلق است، اعتراض این سازمان به تصمیم دولت قانونی عراق در مورد بستن اردوگاه اشرف و امتناع مجاهدین از ترک خاک این کشور، سوی کمدی این تراژدی است. آن روز که همه صاحب نظران سیاسی، سازمان را از رفتن به عراق، به خاک دشمن در حال جنگ با ایران، برحذر داشتند، گوش شنوایی در این سازمان وجود نداشت. امروز نیز که دولت قانونی عراق از این سازمان می خواهد، به هر دلیل، خاک عراق را ترک کند، آنها کودکانه با این درخواست کشور میزبان مخالفت می کنند. آن روز که نمی بایست می رفتند، رفتند و امروز که می بایست حال که میزبان عذرشان را خواسته، محترمانه خاک عراق را ترک کنند، قصد ماندن دارند. (!)
گویانیوز در پایان تاکید کرده است: حتی اگر دولت عراق، خواهان بستن اردوگاه اشرف و ترک خاک عراق ازسوی مجاهدین خلق نباشد، به خاطر منافع ملی خویش و برقراری روابط دوستانه با همسایه بزرگ شرقی خود، با فعالیت های سیاسی مجاهدین خلق علیه ایران مخالفت خواهد کرد تا چه رسد به فعالیت های نظامی. معلوم نیست سازمانی که حتی امکان فعالیت سیاسی علیه نظام جمهوری اسلامی در خاک عراق ندارد، به چه علت بر ماندن خود، آن هم علیرغم میل صاحبخانه اصرار دارد؟ این نیز حتما یکی دیگر از شاهکارهای سیاسی این سازمان است.